Mail ve yorumlarla destek olmaya calisan, acimizi paylasan herkese tesekkurler... Zaman yaralari sariyor ve kotu anilar yavas yavas unutuluyor. Yerine gulucukler, bakislar, minik ellerle koca parmaklari tutma cabalari kaliyor akilda... Kendimi bahceye, kitap okumaya ve bol bol fotograf cekmeye verdim son zamanlarda; domates, kabak, misir, karnibahar, turp, biber ve barbunya yetistiriyorum bahcemizin bir kosesinde. Sabahlari onlari suluyorum, cicek vermisler mi diye bakiyorum... Her haftasonu yeni sehirlere fotograf cekmeye gidiyoruz. Artik gecti, unuttuk geziyoruz degil tabii bos durunca tatsiz anilar geliyor aklimiza uzuluyoruz hem de cok...
Destek icin yazildigini bilsem de artik taziye mesaji okumak istemiyorum, okuyamiyorum... O yuzden yaziyi yoruma kapatiyorum.
Siteye gelince, tekrar ne zaman donerim bilmiyorum, artik agirligi tarif yazmaktan cok fotograf yayinlamaya vermeyi dusunuyorum. O kadar cok yemek sitesi var ki cok degisik olmadikca tarif vermek artik gereksiz geliyor.
Son zamanlarda cektigim fotograflarim icin Flickr sayfami ziyaret etmek isterseniz linki: http://www.flickr.com/photos/74741812@N00/